Open boekje: mijn relatie met de oven

Wat heerlijk! Een eigen huis met een eigen oven. Elke week probeer ik verschillende maaltijden en bakrecepten uit in de oven. Dat ik onhandig ben, dat wist ik al zo lang ik mij kon herinneren. Dat ik van mijn onhandigheid leer, dat valt vaak tegen. Ze zeggen dat een ongelukje in een klein hoekje zit. Bij mij zit een ongelukje in elk hoekje. Vandaag doe ik mijn boekje open over het verhaal met de oven.

Op een zondagavond was ik bezig met een heerlijke lasagna. Na het strooien van een dikke laag kaas was hij klaar om in de oven gezet te worden. Met beide handen stevig om de schaal heen, wilde ik hem in de voorverwarmde oven zetten. Ovenhandschoenen? Nee die had ik niet nodig! Op dat moment raakte mijn hand 1 seconde de ovenrand aan. Ik schreeuwde het uit. De 200 graden hadden een derdegraads brandplek veroorzaakt. Oké, het was een brandplekje van ongeveer 2 á 3 centimeter lang. Ik moest vooral kalm blijven. Maar toch leek het mijn vriend verstandig om even langs de huisartsenpost te gaan.

Ik had mijn lesje wel geleerd: ik zou nooit meer iets in de oven zetten zonder die gebloemde ovenwanten om mijn handen heen. Ik begreep het: ik ben geen superwomen. Ondertussen lachten mijn vrienden om mij en maakten grapjes als “Die woont net op haarzelf zeker?” En ze hadden nog gelijk ook.

Tot nu toe ging het eigenlijk hartstikke goed. Ik was braaf en begon mijn ovenwanten als mijn favoriete accessoires te zien. Afgelopen week was ik er klaar voor om een heerlijke ovenmaaltijd met zoete aardappel en pompoen in de oven te zetten. Je zal het vast niet geloven, maar op het moment van neerzetten, raakte het gedeelte van mijn arm die net boven de ovenhandschoen uitkwam de rand van de oven. De oven was gelukkig dit keer iets minder warm en de brandplek is aanzienlijk kleiner en minder heftig dan de eerste.

Ik geloof dat ik een ovenwant moet uitvinden die tot mijn schouder loopt. Gewoon, voor de zekerheid. Of nog beter: een mummie-pak vol ovenwanten. Ik hoef in ieder geval niet na te denken over eventuele tatoeages. Mijn ongelukkigheid zorgt er namelijk wel voor dat ik genoeg littekens en brandplekken heb als aandenken. Gratis en voor niets.

Welk onhandig ongelukje is jou wel eens overkomen?

Een fijne, gelukkige week allemaal!

2 thoughts on “Open boekje: mijn relatie met de oven

Add yours

  1. Auw! Dat lijkt me heel erg pijnlijk. Ik ben altijd suuuper voorzichtig als ik iets in de oven zet, haha. Ben bang dat ik me dus inderdaad verbrand dan. Wat ook helpt, is het oven rek een stukje uit de oven trekken. Dan hoef je er niet zo ver in met je armen. x

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: